Het verminderen van jezelf.

Jezelf verminderen is jezelf kleiner maken dan je eigenlijk bent, jezelf afsnijden van een een dieper deel van jezelf, eigenschappen van jezelf ontkennen,je eigen kracht binnen de perken houden, vast blijven zitten in een knellend patroon. Jezelf verminderen is een manier om te leven in een gezin waar je “voor een dubbeltje geboren bent en nooit een kwartje wordt”, in een groep te passen waar je bij moet of wilt horen, of om te blijven zoals je gewend bent te zijn.

Ik zie het bij de vriendin die, als ze haar leven op de rit heeft en eindelijk kan ontspannen en genieten, toch weer gevraagd en ongevraagd voor iedereen klaar staat en zo weer teveel hooi op haar vork neemt. En bij de man, die geniet van de harmonie in zijn gezin na een lange periode van ziekte en stress jezelf verminderenen zich plotseling afvraagt of dit wel zo blijven kan, bijna verwacht dat er wel weer een ramp zal gebeuren. En ook de vrouw die elke keer als ze plezier in het leven heeft en vertrouwen in de toekomst, weer op de bank belandt met rugklachten, alsof haar lichaam haar terugfluit. Maar ik denk ook dat degene die het geluk van een ander bagatelliseert of er sarcastisch over doet, niet de ander maar zichzelf minder maakt. Want door er zo over te praten, bepaal je eigenlijk voor jezelf de grenzen voor geluk.

Jezelf verminderen is een mechanisme dat de kop opsteekt wanneer je terugschrikt van je eigen kracht en mogelijkheden. Je eigen potentie, energie, wijsheid voelen en erkennen is een heel krachtige ervaring waar de meesten van ons niet in opgevoed zijn. En wanneer we onze uniekheid voelen, lopen we na een tijdje ook tegen de beknellingen en belemmeringen van ons huidige leven aan. Je wordt je er van bewust dat je anders wil omgaan met jezelf, je capaciteiten, energie en tijd. Bepaalde groepsnormen beginnen te knellen, je krijgt het gevoel dat je je moet aanpassen en dat kost steeds meer energie. Energie die je liever aan iets anders besteedt, want je wilt anders omgaan met jezelf en met anderen en meer volgens jouw eigen wijsheid leven.

Ondertussen voel je een kracht in jezelf die je niet eerder hebt ervaren en waar je je soms ook geen raad mee weet. Dat is nogal wat. En daar kun je behoorlijk voor terugschrikken. Bang worden dat je, als je zo door blijft gaan, je baan opzegt en met je rugzak op het land verlaat; bang worden dat je echtscheiding gaat aanvragen; bang worden dat je helemaal geen vrienden meer overhoudt als je zo buitenissig blijft doen; bang worden dat je je gaat vervelen op feestjes omdat je de gespreksonderwerpen ondertussen wel genoeg uitgekauwd hebt. Bang worden voor jezelf, want stel dat je het allemaal verkeerd ziet en doet; of dat die kracht, die energie die je voelt, gewoon een verzinsel is van een overspannen geest!

Dus verminder je jezelf. Teveel verandering, het is allemaal te nieuw. Je grijpt (onbewust) terug op je leven zoals je het je gewend bent, op gedrag dat je gewend bent, want dat voelt veilig en vertrouwd.

Vaak heb je helemaal niet in de gaten dat je dit doet. Totdat je weer diep ongelukkig je afvraagt of dit nou de bedoeling is van je leven. Je gaat op zoek naar een remedie, totdat de ergste pijn gezakt is. Er ontstaat een opening waardoor je weer contact kan maken met jezelf en weer geluk kunt voelen……

Het helpt niet om jezelf te veroordelen als je ontdekt dat je jezelf vermindert. Daarmee gooi je er alleen nog maar een extra sausje van zelfvermindering overheen. Het helpt wel om te kijken naar hoe je dit doet. Vaak geeft je dit al veel informatie over de  reden om dit te doen. En wanneer je hier inzicht in hebt, kun je kiezen: ga ik terug in dat oude patroon? Of haal ik diep adem en wacht even af wat er werkelijk gebeurt als ik in contact blijf met mezelf, als ik contact maak met die energie die ik ervaren heb en waar ik me zo prettig bij voel?

En als je het gevoel hebt iets te moeten zeggen of doen, maar het niet weet omdat dit allemaal zo nieuw voor je is, doe dan even niets en vraag gewoon: Hoe wordt het beter dan dit? (En bedenk geen antwoord!)

Hoe zou het zijn als we stoppen met onszelf en de anderen te verminderen, maar in plaats daarvan onszelf en de ander de tijd en de ruimte geven om te ontdekken wie we zijn?
energie

`De wereld opent zich voor mij.`

 

Een cliënt schrijft over een Bars-behandeling:

Bevrijd

Bevrijd

Los van mijn verleden

Alleen mijn eigen visie

Mijzelf zien zoals ik ben

Niet zoals mij verteld is hoe ik moet zijn

Of zoals anderen willen dat ik ben

 

Alle meningen over mij

Laat ik achter, ze zijn niet van mij

Ze zijn overbodige ballast

Die mij verhinderen om mijzelf te zijn

Ook de negatieve opmerkingen ooit over mij gemaakt

Laat ik achter, want ze zijn niet waar

 

Het is alsof ik alle lagen met negativiteit om mij heen

Stuk voor stuk verwijder

En met elke laag die ik verwijder

Zet ik een streep door dat verleden

Ik ben er klaar mee

Het is niet meer nodig

 

Het beeld wat ik heb over mijzelf verandert

De wereld opent zich voor mij

Waar ik, bevrijd van alles wat niet van mij is

Mijn leven kan leiden zoals ik wil

Waar ik van dat leven kan genieten

Maar nog belangrijker, Ik kan zijn wie ik wil zijn

 

Niks geen negatieve meningen

Of valse etiketten meer

Maar gewoon, puur mijzelf

Ontdaan van alles wat ik niet ben

Kan ik nu stukje bij beetje ontdekken

Wie ik eigenlijk ben

 

 

 Door Remco Veenendaal, geschreven naar aanleiding van de BARS-behandelingen bij Enervi.  17 Februari 2016

Simpelweg gelukkig zijn

Waar word jij gelukkig van? Van je relatie, je kinderen, je werk, vakantie, de zon, een wijntje op een terrasje?gelukkig zijn in je hart

Het thema van de bijeenkomst in februari van de Sunday Assemblee Apeldoorn was “Geluk”. Na de lezing van een deskundige volgt een onderdeel waarin iemand vertelt over zijn persoonlijke ervaringen met het onderwerp. Voor deze zondag was ik gevraagd om mijn ervaring met geluk te delen. De uitnodiging kwam een week vantevoren en die week herinnerde ik mij verschillende gelukkige gebeurtenissen in mijn leven. Ik heb dus een leuke week gehad. Mijn trouwdag, de geboorte van mijn dochters, mooie momenten op mijn werk, strandwandelingen… Ik denk dat iedereen wel een dergelijk lijstje kan maken.

Dit zijn “piekervaringen” die afwijken van het normale dagelijkse leven, maar op mijn lijstje staat ook een hele gewone gebeurtenis, die plaatsvond op een normale dag zonder piekervaring of verrassing. Er gebeurde niets bijzonders en toch was het er zomaar ineens. Ik voelde me licht van binnen en blij en ik wist het gewoon: ik voel me gelukkig.

Het kwam op een onverwacht moment, want ik liep in huis van de trap naar beneden. Bij de 10e traptrede kwam dat gevoel op en bij de eerste tree was het er nog en toen ik door de gang liep ebde het weg. Onderweg had ik er wel bij stil gestaan en liep ik langzaam verder.

Geen idee waar het vandaan kwam en ik had geen speciale reden om me gelukkig te voelen. Er was geen bepaalde gedachte geweest om dit gevoel op te roepen.  Geen idee hoe ik het vast kon houden, maar dat kan ook niet, want het is ongrijpbaar. Dat weet ik nu.

Later dacht ik terug aan dat moment en het viel me op dat ik, op het moment dat het geluksgevoel opkwam, eigenlijk nergens aan dacht. Ik liep alleen de trap af met wat spulletjes in mijn handen en dat was dat.  Blijkbaar kan ik me gelukkig voelen, om niets, als ik nergens aan denk.

Dus ben ik gaan oefenen in het juiste gebruik van mijn verstand. Ik probeer alleen mijn verstand te gebruiken als ik na moet denken en verder niet. Daar is het ook voor bedoeld, denk ik.

En doordat ik mijn verstand meer gebruik waar het voor bedoeld is en minder gebruik om mezelf allerlei verhalen te vertellen over hoe het was of over hoe het zou moeten zijn, wordt het steeds stillerin mij. In die stilte komt ruimte voor andere dingen.

Wat enorm meehelpt, is acceptatie van mijn situatie, wanneer ik de omstandigheden niet veranderen kan. Maar er gebeuren ook dingen in mijn leven dingen die emotioneel zijn of moeilijk om mee om te gaan en dan is rust en stilte in mijn hoofd even ver te zoeken.  Dan kan ik tien keer die trap op en neer lopen, het wordt  echt niet lichter in mij. Maar als alles in wat rustig vaarwater is en het lukt me om die babbelbox in mijn hoofd uit te schakelen, dan kan het maar zo gebeuren dat dit geluk weer naar boven komt, zonder dat ik er bewust iets voor doe.

Dit is dus een soort geluk dat niet komt door het beleven van iets moois of geweldigs, het is geluk dat in mij zelf verscholen zit en wat tevoorschijn komt als er ruimte voor is. Ik denk dat iedereen dit soort geluk in zich heeft.

Tijdens het schrijven viel me op dat ik voor het woord geluk moeilijk andere woorden kon vinden en dat een beschrijving ervan ook ontoereikend is. “Geluk” is, denk ik, een woord voor een uniek, persoonlijk gevoel.

Ik wens jullie veel geluk!gelukkig zijn

PS: Wil je ook minder piekeren en tobben en minder vast zitten in allerlei overtuigingen die niet van jou zijn? Wil je meer in contact zijn met je hart, je ware zelf en meer stilte in jezelf ervaren? Wat houdt je tegen om een een afspraak te maken? Meer informatie nodig? Lees even dit of bel 06-10129849

 

Je eigen ruimte innemen.

076Kun jij je eigen ruimte innemen?Je geeft je grenzen aan, je neemt tijd voor jezelf, je laat je niet meer aan de kant drukken, letterlijk en figuurlijk. Gaat je dit gemakkelijk af of kost het moeite? Gun jij jezelf werkelijk je eigen ruimte? Ken je jouw “eigen ruimte”? Hoe is het om in jouw eigen ruimte te zijn?
Een ander woord voor je eigen ruimte is in contact zijn met jezelf, jouw Zelf, jouw weten, je hart. In contact met jezelf weet je wat je wilt en wat je niet wilt, je weet wie je bent zonder daar woorden aan te geven. Daar is je eigen ruimte. In die ruimte liggen de antwoorden op je vragen.

Wat heb je nodig om in contact te komen met jezelf?
Stel je voor dat je uit twee componenten bestaat: je verstand met al je verhalen, oordelen, opvattingen en je hart waar je gevoel zit en je wijsheid. Wanneer je vind dat je nu maar eens in contact moet zijn met je hart, spreekt je verstand. En als je dan ook nog een oordeehartl hebt over hoe je dit doet… je snapt dat dit niet werkt. Als je echter je aandacht verplaatst naar je hart, het uitnodigt om er te zijn en vervolgens stil bent, dan kom je er makkelijker mee in contact. Vaak komt er dan een gevoel naar voren dat je verrast. Ervaar dit gevoel, accepteer het laat het er maar zijn. Je ervaart ook een energie, die van jou is; beter te omschrijven als een gevoel dat je niet onder woorden brengen kunt. Deze energie is jouw eigen energie. En wanneer je hiermee in contact bent, voel je ruimte en ervaar je ook je eigen ritme.
Wanneer je dit gevoel gaat “vasthouden”, verdwijnt het vaak weer. Waarschijnlijk komt dat omdat je er gedachten aan verbindt. Je gaat dus je verstand weer gebruiken. (Je verstand gebruiken is trouwens niet verkeerd, maar het gaat er wel om wanneer je dit doet en hoe je je verstand gebruikt. In dit geval kun je je verstand er maar beter even buiten laten.) Als je het contact met je hart verliest, en dat kan natuurlijk door de alledaagse dingen die je op liggen te wachten, is dat niet erg. Je hart loopt niet weg, het wacht gewoon op de volgende uitnodiging. En hoe vaker je het contact zoekt, hoe makkelijker het wordt. Je zult merken dat het je ook lukt als je de was ophangt. We zijn er niet aan gewend om op deze manier te zijn, dus het is een kwestie van oefenen en je zelf niet veroordelen als het niet gaat zoals je zou willen.

Het kan al een hele stap zijn om eerst eens te beginnen met een kwartier stil te zijn in een stille omgeving. Misschien tijdens een wandeling voelen hoe je je voeten neerzet en hoe de aarde onder je beweegt. Of gewoon even zitten op de bank, je gedachten als wolkjes voorbij laten gaan en bij elke gedachten tegen je zelf zeggen: “Oké, ik laat het los”.

Als je dit rustpunt in jezelf kunt vinden en jouw eigen energie leert kennen, wordt het steeds makkelijker om je eigen ruimte in te nemen. Die hoef je dan namelijk niet “in te nemen”, die is er al.

eigen energie

 

Je kunt jezelf een handje helpen door bepaalde oefeningen te leren, die je helpen om spanning en stress los te laten. Lees hier meer over het Programma Beter in Balans of over intuïeve coaching

Altijd in balans?

Een tijdje geleden, in mijn praktijk, vertelde een vrouw over de hectische situatie waar ze in zat. Ziekte in de familie, onzekerheid over haar werk, een een-ouder- gezin zijn. .. Ze had het heel druk. En met al haar mogelijkheden en talenten was ze voor iedereen aanwezig. Maar wat was haar probleem? (Los van de praktische kant zoals teveel te doen in te weinig tijd.) Toen ze zichzelf ging beoordelen op hoe ze met de situatie omging, ontstond ontevredenheid en was ze niet goed genoeg. ….
Blijkbaar is er ergens een standaard over hoe we moeten zijn onder stress en rekenen we onszelf daar op af. .. Elizabeth Gilbert heeft het mooi verwoord: http://huff.to/116YXmy

Ik vroeg de vrouw in mijn praktijk om zich bewust te worden van de beoordeling die ze op zichzelf losliet en zich af te vragen of dit haar eigen beoordeling was of van iemand anders. “Kijk eens met je eigen ogen te naar hoe je het doet…” Toen ze dat deed, kwam zij weer in contact met haar eigen wijsheid en kon ze zichzelf weer waarderen. Dit maakte de situatie een stuk lichter voor haar, want het gevoel “niet goed genoeg” te zijn, maakte plaats voor  “zeer goed genoeg” zijn. En dat gaf weer energie voor de komende tijd.