Home » Marjan’s inspiratie

Kun je jouw bijdrage erkennen? Hoe meer je jouw bijdrage erkent, hoe meer je bijdragen van anderen kunt ontvangen. Geven en ontvangen is een gelijktijdig proces. Je kunt niet ontvangen, zonder te geven. Want doordat jij iets ontvangt van de ander, geef je ook iets.
En er is nog meer te zeggen over de bijdrage die je kunt zijn. Morgen ga ik live in mijn groep Inspiratie en Creatie met Marjan waar je lid van kunt kunt worden via deze link

Bewust ademen geeft rust

 

Wanneer het spannend is

Wanneer je iets niet leuk vindt, verontwaardigd bent,

Wanneer je even niet weet wat je moet doen

Wanneer je het druk hebt

Ga dan even terug naar je ademhaling.

Bewust ademen geeft rust.

  • Als je merkt dat je adem stokt: adem uit.
  • Wanneer je voelt dat je wat verkrampt bent, adem uit.
  • Wanneer je even niet weet wat je moet zeggen…adem in, adem uit (een stilte in een gesprek duurt voor onszelf vaak langer dan voor de ander)
  • Als je adem hoog en snel is: ga zitten, benen iets gespreid. Leg je ellebogen op je knieën. Je zult merken dat je na een tijdje meer ademhaalt met je flanken (zijkant van je ribbenkast).
  • En voor mensen die gaan hyperventileren van ademhalingsoefeningen: Als je op de bank zit met een boek, voor de tv, of iets anders, leg dan je hand op je onderbuik. Als vanzelf zal je ademhaling zakken. Doe dit zo vaak je kan. En de truc is om dan niet op je ademhaling te letten, maar laat je lichaam het maar regelen, dus leid je aandacht af.

Gewaar zijn

Verandering of niet?
Geen idee waar dat wat zich intern bij me afspeelt, toe gaat leiden… Het maakt ook niet uit.
Genereren en creëren met de energie die ik ben en de mogelijkheden en bijdragen die ik nu gewaar ben.
Dat gewaar zijn is wel een dingetje.
Vandaag “voelde” ik me tijdens een wandeling lichamelijk onrustig. Ik stelde de vraag of ik het vòelde of dat ik het gewàar was. Meteen verliet dat gevoel mijn lichaam. Oké, dit is interessant, wat kan ik hier mee doen? Of niet? Was het gewoon een signaal?
Ik ben empathisch heler en dat heeft voor- en nadelen. Een van de vragen die ik hierover heb gesteld is of ik andermens pijn daadwerkelijk aan den lijve moet ondervinden, voordat het geheeld mag worden. Wat als het niet eerst mijn lijf ìn hoeft? En hoe zou het dan werken?
Dat onrustige gevoel kon bij een waarneming blijven, doordat ik er geen etiketjes op ging plakken. Het hoefde alleen gezien te worden. Ergens heb ik eens gelezen dat er deeltjes zijn die veranderen, zodra je er naar kijkt (quantumfysica). Wat als waarneming en erkenning alleen al verandering in gang zet?

Voor jezelf kiezen

Volg wat licht is voor jou…. ookal snapt niemand het.
Een mooie oproep om te kiezen voor jou.
Jarenlang was dit voor mij gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik stelde het belang van de ander voorop, of wat ik dacht dat het belang van de ander was. Daar was ik heel goed in: bedenken wat het effect op een ander zou zijn, als ik een bepaalde keu
ze maakt. Daardoor stelde ik bepaalde keuzes uit, want ik wilde mensen niet teleurstellen of in de steek laten. Om dan later de bom te laten barsten… Herkenbaar? Wil je dit veranderen?
Het helpt om inzicht te hebben in wat je tegenhoudt om voor jezelf te kiezen. en het helpt ook om een aantal tools te hebben die je helpen om helder te krijgen wat je zelf wilt (of niet).
Vaak zul je ondervinden dat een keuze voor jou niet perse een keuze tegen een ander hoeft te zijn….
Dinsdag 17 november: Online workshop voor een prikkie! kijk hier voor meer